socializing

20080725sawg_fig111

Εδώ και πολύ καιρό διανύω μια περίοδο εθελουσίας απομόνωσης οπαδός γαρ, του δόγματος : «τώρα έχουμε πρόβλημα και οι άλλοι δεν μας φταίνε σε τίποτα» . Εντάξει ξέρω – ναρκισσισμός, εγωισμός κοκ, παρ’ όλα αυτά έτσι ήμουν πάντα και μου άρεσα μάλιστα. Οι υποχρεώσεις όμως , η καθημερινότητα  και η ανάγκη (αχ αυτή – πόσα της έχω μαζεμένα) τις τελευταίες  ημέρες με ξαναέφεραν σε επαφή με τους αληθινούς ανθρώπους. Όχι εσάς – τους μπλόγκερς που όπως και να το κάνουμε είναι σαφώς μια σχέση επιλογής –  αλλά τους άλλους  τους «πρέπει». Και εργάστηκα, (ή τουλάχιστον προσπάθησα) και βγήκα, και απ’ όλα. Στο τέλος της μέρας κοιμόμουν με την σκέψη: «πάει κι’ αυτό». Τα πρωινά όμως, που τόσο πολύ αγαπάω μεγαλώνοντας, ήταν όλα χαλασμένα. Ξυπνούσα  με τη γεύση του ανολοκλήρωτου τσακωμού. Με την αίσθηση πως πιέστηκα πάρα πολύ. Ή πως εξήγησα/απολογήθηκα, πως αναλώθηκα.

Βεβαίως και διανύω μια επαναπροσδιοριστική περίοδο – δεν θα μπορούσα (λόγω συγκυριών να κάνω και αλλιώς) και ασφαλώς και μια επιπλέον κυνικότητα με προστατεύει από τον χαρακτήρα μου. Αυτό όμως είναι κάτι νέο! Δεν είναι μια απλή αγοραφοβιούλα  που την ξέρουμε την διαχειριζόμαστε, είναι σαφής – ξεκάθαρη δυσανεξία στο ανθρώπινο είδος (στο συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του τέλος πάντων) την οποία δεν ξέρουμε δεν διαχειριζόμαστε. Πείτε μου παρακαλώ πάρα πολύ : έχουν «ασχημύνει» οι άνθρωποι τόσο όσο βλέπω; Η ευγένεια ή αυτός ο περιβόητος πολιτισμός εκλείπουν όλο και πιο πολύ; Μια δήθεν άνεση/ειλικρίνεια που ακουμπάει την αδιακρισία κυκλοφορεί σαν μεταδοτική νόσος; Η αδιαφορία είναι η νέα τάση;

Γιατί αν όχι, όλα καλά. Έχω μόνο εγώ πρόβλημα και καλά θα κάνω να μην ενοχλούμαι όταν ο νεώτερος συνάδελφος στον χαμογελαστό πληθυντικό μου απαντάει με ενοχλημένο ενικό, να προσπαθήσω να λέω καλημέρα στον γείτονα που δεν φροντίζει το σκυλί του υποστηρίζοντας πως δικό του είναι – δεν μας αφορά το ότι κλαίει (!), να ξαναπάω επίσκεψη στους συναδέλφους που με ανέκριναν με πολύ προσωπικές ερωτήσεις για να με κρίνουν μετά χωρίς ποτέ μα ποτέ να ερωτηθούν, να βλέπω παρέα με την πεθερά μου εκπομπές κοινωνικού σχολιασμού γιατί αλλιώς είμαι δύσκολη και σνομπ (πώς; απορεί η γραία αφού δεν έχω περιουσία) , να μην θυμώνω με την φίλη που δεν δίνει κανένα από τα παλιά παιχνίδια και ρούχα των παιδιών της στα παιδιά της Αλβανίδας οικιακής βοηθού – ούτε σε κανένα άλλο παιδί και τα φυλάει στο πατάρι γιατί «έλα ρε με τα δικά μου θα σωθούν;» και σταματάω εδώ πριν αναφερθώ σε οδηγούς ταξί, κοινωνικούς φορείς και πωλήτριες.

Όσο το σκέφτομαι πάντως, η μόνη λύση που βλέπω (για να μην ξεπέσουμε πάλι στα συμπεριφοριστικά και λοιπά ψυχολογίστικα) είναι να γίνω λίγο πιο  έως πολύ πιο αυστηρή.

 

Ίσως όχι σαν την Ούμα στο Kill Bill, αλλά..

Advertisements

18 thoughts on “socializing

  1. Εκ του ασφαλούς η ερώτηση… αφού είναι γνωστό ότι εμάς [τους ερωτηθέντες] μας ενοχλούν ασημαντότερα… :-P

    Και γιατί παρακαλώ όχι σαν την Ούμα; τι σε ενοχλεί; το ύψος της ή το χρώμα των ματιών της;

  2. mamma
    αλήθεια;
    σε ενοχλούν τόσο;
    νάσαι καλά που μου το λες.

    Δεν με ενοχλεί τίποτε απολύτως στην Ούμα (άδεια οπλοκατοχής δεν έχω ακόμη)

  3. Φυσικά και δε χρειάζεται να είσαι πλούσια για να είσαι σνομπ, είμαστε ήδη δυο-για τη mamma δεν ξέρω, παίζει να είναι και πλούσια. Πολλά ωραία διαβάζουμε, την αγάπη μας. (να αυτός ο πληθυντικός της μεγαλειότητας πχ κύριος οίδε απέ πού προέρχεται)

  4. Mεταξύ μας τώρα, περιμένετε άλλη απάντηση στις ερωτήσεις που κάνατε με πλάγια γράμματα από το «ναι»; Εκτός αν απευθύνεστε σε σκληρόπετσους, σκληροπυρηνικούς, και αρτηριοσκληρωτικούς (που μεταξύ μας και πάλι, εγώ δεν βλέπω κανέναν τέτοιο εδώ μέσα…)

  5. Spy
    μεταξύ μας φοβόμουν μια απάντηση που πολύ ευγενικά θα με έκανε να αισθανθώ υπερβολική (που δεν πειράζει)
    ή
    υπερευαίσθητη (που πειράζει)

    χαίρομαι που μέχρι τώρα δεν είναι έτσι.

    Μαριλένα!

    μα ασφαλώς και πληθυντικός.
    (αυτός της μεγαλοπρεπείας – εμείς οι βασιλείς κλπ, κλπ)

    και την δική Μας την αγάπη σε εσάς και τους τρεις σας σωματοφύλακες
    (πολύ μου άρεσε αυτο που είπα μόλις)
    :)))

  6. Μαριλένα (ξανά)

    τώρα είδα πως τον απεκάλεσες «της μεγαλειότητας».
    so..προέρχεται μάλλον από τον οίκο των Habsburger από όπου και έλκουμε την καταγωγή.

  7. Αν σου έγραφα πόσα με ενοχλούν και τι, θα αισθανόσουν Θεά!
    Πάντως ενώ με ενοχλούν ασημαντότερα ΔΕΝ αισθάνομαι (πλέον)υπερβολική ή υπερευαίσθητη… και ορίστε η φυσικομαθηματική εξήγηση (θα αποφύγω τις εξισώσεις για να γίνω κατανοητή και από το μη εξοικειωμένο κοινό :-P ).

    Είναι όλα θέμα «μονάδας μέτρησης». Δλδ, το σύστημα Α που έχει σαν μονάδα μέτρησης το κυβικό μέτρο (πολλά πολλά πολλά πολλά λίτρα) θα αργήσει να ξεχειλίσει σε σχέση με το Β που έχει μονάδα μέτρησης το ένα λίτρο.
    Οπότε αν πάρουμε δεδομένα του συστήματος Α και τα επεξεργαστούμε με βάση τη μονάδα μέτρησης του Β, θα βγάλουμε λάθος συμπεράσματα :-D

  8. mamma
    μαμά μου!!!!

    να το ξέρεις : αυτό εδώ το μπλογκ τα φοβάται τα μαθηματικά (άσε που τώρα είμαι μόνη μου στο γράφείο)

    αααλλά.. το κατάλαβα.
    κάτι οι συναναστροφές :)) κάτι το Logicomix που είναι η νέα θρησκεία του σπιτιού μου…και συμφωνώ και παρηγοριέμαι.

    (κάτι θυμάμαι που λες για την σειρά στο πλυντήριο των πιάτων :)) )

  9. Ντρέπομαι που θα το πω αλλά το γκούγκλισα… και αφού το γκούγκλισα ντράπηκα. Είναι πολλές αγάπες μου (κόμικ, ΕΦ, μαθηματικικά, λογοτεχνία) σε πακέτο του ενός κι εγώ δεν είχα ιδέα. Ευχαριστώ για το tip.

    υγ. σκέφτομαι να εκδόσω εγχειρίδιο για τον σωστό τρόπο τοποθέτησης των σκευών. Εννοείται πως θα αναφέρεται σε κάθε τύπο πλυντηρίου χωριστά…
    υγ2. κι άλλα, κι άλλα πολλά…

  10. Αγενές να γράψω σεντόνι ίσαμε το ποστ, αλλά… Λοιπόν, ο Αθήναιος είχε γράψει ένα κείμενο όπου, ακούγοντας κάποιες κοπέλες να λένε τον Καραγάτση μισογύνη, σκεφτόταν πως ίσως έτσι να είναι οι άντρες που αγαπάνε πολύ τις γυναίκες;-κάπως έτσι. Είχα σκεφτεί τότε (κι ακόμη το πιστεύω) πως μπορεί κι αυτοί που αγαπάνε πολύ τους ανθρώπους να είναι λίγο μισάνθρωποι. (θα’ταν άλλωστε μια βολική εξήγηση). Οι άνθρωποι, ναι, με πιέζουν κι εμένα (πίεση αισθάνομαι), κι ειδικά όταν δεν είμαι καλά δεν μπορώ να ανταποκριθώ σ’αυτά που υπό κ.σ. προσπερνάω. Εν πάση περιπτώσει, με γοητεύουν «δύσκολοι άνθρωποι» – έχουν μια ακεραιότητα που εκτιμώ. Το ευτύχημα είναι να είναι ανάμεσα σ’ανθρώπους που δεν τους κάνουν να αισθάνονται δύσκολοι.

  11. Καλησπέρα Holly

    Δε θα το έλεγα «ξεκαθαρη δυσανεξία στο ανθρώπινο είδος» αλλά μια πολυ υγιής δυσανεξια προς την αγένεια του Ελληνα . Δεν είναι παντού οι άνθρωποι τόσο αγενεις, ουτε τόσο επιρρεπεις στην άσκηση κοινωνικης κριτικής, για να μην τη βαφτισω διαφορετικά.
    Και σιγουρα στη χωρα μας ένας άνθρωπος που θέλει να κρατά τις αποστασεις της ευγένειας, χαρακτηριζεται μάλλον αρνητικα και γινεται κατα συνέπεια εύκολα αντικοινωνικος

  12. mamma
    να μην ντρέπεσαι καθόλου (χαίρομαι που φάνηκα χρήσιμη :)) )

    υγ
    περιμένω το εγχειρίδιο

    butterfly
    τώρα θα πω κάτι που θα σε φέρει σε λίγη αμηχανία :))
    με κάθε σου σχόλιο καταλαβαίνω γιατί σε έχει στα λινκς της η Μαριλένα όπως σε έχει.

    Violet
    καλως ήλθες.

    μακαρι να είναι μόνο αυτο και να είναι έτσι.
    νάσαι καλά.

  13. Να’ μαι κι εγώ. Παρατηρώ ότι, όσο πιο δυσανεκτική γίνομαι ειδικά και προσωπικά, τόσο πιό ανεκτική φαίνομαι γενικά… ‘Οσο παίρνω απόφαση πόσο στενός είναι ο κύκλος των ανθρώπων που όντως μ’ ενδιαφέρουν, τόσο λιγότερο ασχολούμαι συναισθηματικά με τους εκτός του κύκλου. Βγάζει νόημα? :)

  14. Αθανασία

    και νόημα βγάζει και πολύ την ζήλεψα (την μη συνισθηματική ενασχόληση/εμπλοκή)

    ΚΚΜοίρης

    κ.ΚΚΜοίρη αν ποτέ γίνω σαν την Kathy -εμφανισιακά το θέτω και μόνο – δεν θα σκοτώσω κανέναν.
    Θα α υ τ ο κ τ ο ν ή σ ω!!!

  15. Για την κοινωνικοποίηση δεν έχω να πω πολλά αγαπητή. Γιατί απέχω μακράν. Οπότε είμαι και αναρμόδιος. Προσπάθησα να βρω κάτι τις αλλά μάταια. Συγχωρέστε με.

  16. Εμένα μιά χαρά μου φαίνεσαι,
    τι kill bill μου λες εδω θέλει kill all
    (επειδη δε φοβαμαι τους σκοτωμούς το βραβείο έχει κερδιθεί βεβαίως
    δ

  17. island
    να σας συγχωρήσω;
    καταχάρηκα!

    demetrat
    εσύ να φοβάσαι;
    που έγραψες το ποστ του Σπίθα;
    στο απυρόβλητο.

    (το βραβείο μεγάλη μου τιμή)

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s