εκεί

w1232hearts-c-1979-84-posters

Κουράστηκα με τα υπονοούμενα και τα κάπως αφαιρετικά και αξιοπρεπή και καθώς έπλενα τις χθεσινές κατσαρόλες σκέφτηκα να έρθω εδώ (στον υπολογιστή) και να γράψω έτσιόπωςμιλάω και να σας πω για την τελευταία μου επίσκεψη στον καινούριο μου «φίλο» – τον καρδιολόγο μου. Φοβόμουν τόσο πολύ λοιπόν που ζήτησα να του τηλεφωνήσουν για την επίσπευση της ειδικής  εκείνης εξέτασης που το αποτέλεσμά της θα με οδηγούσε σπίτι μου ή στο χειρουργείο. Το κατανόησε, δέχτηκε, πήγαμε. Στην αίθουσα αναμονής ήμουν το μόνο ραντεβού – χάρηκα γι’ αυτό – χαμογελούσα όσο πιο ευγενικά μπορούσα στην γραμματέα , ζήτησα για χιλιοστή φορά συγγνώμη σε εκείνον γιατί τον ταλαιπωρώ και θα μπορούσε να ήταν οπουδήποτε αλλού αυτήν την ώρα – με μια νέα υγιή ας πούμε κοπελίτσα σε ένα καφέ, τακτοποίησα τα περιοδικά στο τραπεζάκι, σκέφτηκα πόσο άσχημα είναι τα έπιπλα και οι κορνιζαρισμένες ρεπροντιξιόν και ο φωτισμός επίσης ενώ συγχρόνως έκανα δριμεία αυτοκριτική για το πόσο αλλοιώνει ο φόβος τις αντιδράσεις μου και με μετατρέπει σε «δουλοπρεπή» και «ανώτερη» μέσα στο ίδιο πεντάλεπτο (και μανιακή της τάξης – μην το ξεχάσω! στο σπίτι μου τα περιοδικά είναι ριγμένα όπως όπως σε ένα καλάθι, σκονισμένα, περιμένοντας στωικά την σειρά τους για την ανακύκλωση) δεν σκέφτηκα  – τώρα το συνειδητοποιώ – πως ο κωλοεστετισμός που οι φίλοι μου καταλογίζουν δεν με εγκατέλειψε παρόλο τον φόβο και την έλλειψη καλού γούστου την επεσήμανα αμέσως (με συμπαθή διάθεση όμως να το ξέρετε : τι κρίμα π.χ. τόσο καλό παιδί και καλός γιατρός να μην έχει έναν όμορφο χώρο..).

Δεν δικαιολογούμαι, πλατειάζω για να καθυστερήσω το δύσκολο. Το δύσκολο ήταν το κουδούνι που χτύπησε και ανήγγειλε την είσοδο της Δήμητρας και της μαμάς της. Κάθισαν  απέναντί μας και ο «εκπαιδευμένος» σε εμένα συνοδός μου έσπευσε να με καθησυχάσει ψιθυρίζοντάς μου: σίγουρα θα θέλουν κάποιο τυπικό χαρτί για το κολυμβητήριο ή κάτι τέτοιο. Δεν ήθελαν όμως, το εξάχρονο κοριτσάκι θα έκανε την ίδια χρονοβόρα και δυσάρεστη εξέταση με εμένα όπως έσπευσε να μας πληροφορήσει η μαμά του και ο δικός του φόβος εκφραζόταν με υπερκινητικότητα, νεύρα πολλά νεύρα και γκρίνια πολλή γκρίνια.

Δίστασα για λίγο. Τόσο λίγο που δεν ήμουν εγώ και κάνοντας χρήση του «δικαιώματός» μου μπήκα πρώτη. Και άργησα πάρα πολύ. Μετά την εξέταση ο γιατρός ήθελε να συζητήσουμε – μου είπε πως όχι δεν είναι όσο σοβαρό φοβόταν και πως αν δεν καπνίζω όπως καπνίζω κλπ, δεν θα χρειαστώ χειρουργείο και άλλα πολλά που καμία σημασία δεν έχουν.

Μετά δίστασα πολύ. Τόσο που ξανάγινα εγώ. Δεν μπορούσα να πάω στην αίθουσα αναμονής, δεν μπορούσα να κοιτάξω την εξουθενωμένη μαμά της Δήμητρας, να μιλήσω στο παιδί, δεν μπορούσα καν να χαμογελάσω στον δικό μου άνθρωπο για να τον καθησυχάσω γιατί αυτό μπροστά σε μια μαμά που αγωνιά θα ήταν αλαζονεία.

Κάπως το έκανα, κάτι ψέλλισα και σε μηδέν χρόνο βρεθήκαμε έξω από το ιατρείο.

Και στο αυτοκίνητο στην θέση του συνοδηγού εκεί που απολαμβάνω τόσο το να μην μιλάω και να κοιτάζω απλώς τις εναλλασσόμενες εικόνες, συνειδητοποίησα πως πήγα στον καρδιολόγο και εκεί ακριβώς, έγινα άκαρδη.

.

 

Advertisements

13 σκέψεις σχετικά με το “εκεί

  1. Χαίρομαι που …μου είπε πως όχι δεν είναι όσο σοβαρό φοβόταν…

    υγ. δεν σχολιάζω το υπόλοιπο, με τάραξε

  2. Xαίρομαι για το αποτέλεσμα της εξέτασης. Για τα άλλα, ο μεγάλος φόβος είναι εγωιστικό πράγμα. Κι όποιος συναισθάνεται ότι μπορεί να γίνει άκαρδος και τον στενοχωρεί αυτό, μπορεί να σώσει την καρδιά του (την κανονική και την άλλη)…

  3. Συγνώμη για το αλλοπρόσαλο σχόλιο. Το περιστατικό μου θύμησε την εγχείρηση [ρουτίνας ομολογώ] στραβισμού που έκανε ο γιός μου όταν ήταν 15 μηνών και ταράχτηκα.

    Συμφωνώ με τον κ.κ.Μοίρη. Μιλάτε κατευθείαν στην καρδιά, μου άρεσε :-)

  4. Στην αρχή, και μπροστά στον φόβο θα γίνετε όσο άκαρδη προστάζει ο φόβος. Μετά θα σκεφτείτε όλα αυτά με ψυχραιμία. Και θα βάλετε ενδεχομένως και άλλα επίθετα εκτός από το άκαρδος. Όμως έτσι είναι ο άνθρωπος. Υπάρχει και ένα γαμωαίσθημα επιβίωσης. Και αν δεν ήταν τόσο σοβαρή η εξέταση τότε είμαι σίγουρος πως θα δίνατε τόπο στο κοριτσάκι. Δεν μιλάω για το αν πράξατε καλά ή όχι. Αλλά λέω το γιατί σε ένα πάρα πολύ μεγάλο πλαίσιο επειδή δεν σας ξέρω.

    Θα αισθανόσασταν πολύ καλύτερα (και δεν κρύβω πως και εμείς) αν γράφατε συνέχεια έτσι όπως μιλάτε.

    Κατ’ευθείαν στην καρδιά.

    Καλησπέρα

  5. mamma

    ευχαριστώ!
    (μην ανησυχείς το κατάλαβα πως κάποιος συνειρμός έγινε.)

    ΚΚΜοίρης
    θα προσπαθήσω πάντως.
    (και δεν φαντάζεστε πόση προσπάθεια έχω κάνει για να μην)

    Αθανασία
    ναι είναι πολύ εγωιστικό απλώς μέχρι τώρα δεν το είχα βιώσει.
    (ευχαριστώ πολύ για το παρακάτω)

    island
    αυτό το γαμωαίσθημα όπως πολύ σωστά το θέσατε δεν με διέκρινε μέχρι τώρα. και απολογούμαι (συνειδητά) τώρα για να σας πω πώς εκτός από τον φόβο είναι και η κούραση που δεν με άφησε να δώσω τη θέση μου στο παιδί. και ναι με έχω στολίσει με πολλά επίθετα ακόμη – να είστε σίγουρος.

    θα προσπαθήσω όπως είπα και στον κύριο ΚΚΜοίρη.
    ευχαριστώ.

  6. χαιρομαι…που δεν θα χρειαστει τελικα επεμβαση, καταλαβαινω την ανακουφιση, οσο για τα υπολοιπα, δεν εισαι ακαρδη, εισαι απλα ανθρωπος , αληθινος, και μονο και μονο που το λες, αποδεικνυεις οτι δεν εισαι.
    πολλα φιλια

  7. Ε, όχι και άκαρδη!
    Δηλαδή δεν αγαπάτε πια; Κι αν ναι, με τι; με τα αυτιά σας;

    (δεν νομίζω να υπάρχει λογική αντίδραση μπροστά στο φόβο, ούτε καθωσπρέπει λόγια μπροστά στην ανακούφιση. Με το ίδιο σκεπτικό βέβαια, δεν υπάρχει και παρηγοριά στον άρρωστο…)

  8. mamma
    :)))

    maria-maria
    σε ευχαριστώ πάρα πολύ γι’ αυτό το σχόλιο.

    Μαριλένα
    είδες ντροπή;;;

    Spy
    να είστε καλά.
    (ακόμη γελάω με τα «αυτιά μου».

    (και όχι δεν υπάρχειτίποτα από τα τρία . μάλλον)

  9. Ήταν ελλιπές το σχόλιο μου-έεελα-τίποτα σε σχέση με το κοριτσάκι κ τι να πει κανείς σε τέτοιες περιπτώσεις που να μην είναι ανούσιο. Την αγάπη μου πουρ τουά, χαρά μας.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s