ένα στυλό

143325md.jpg

Βρήκα ένα λεπτό διακριτικό στυλό που έχει τον χαρακτήρα της πένας.

Και τις ήσυχες μέρες – όχι αυτές που προμηνύουν εκείνες που ακολουθούν τον χαλασμό, ξεκινάω έτσι:

Επιτρέπω στο φως να έρχεται μέσα από τις εκρού βαριές κουρτίνες – όσο χρειάζομαι δηλαδή και γράφω. Αυτά που πρέπει να γίνουν.Μετά τα κοιτάζω. Διαλέγω τα πιο επείγοντα και τα διανθίζω με λίγα ευχάριστα.

Συγχρόνως με παρατηρώ σαν λίγο μετά τα όνειρα ή σε ταινία. Κινούμαι στα ήσυχα δωμάτια ανοίγοντας τα παράθυρα στον ρυθμό μιας ιεροτελεστίας. Με συγκεκριμένη σειρά γιατί από το καθένα περιμένω και κάτι διαφορετικό – άλλα είναι εκείνα που βάζουν τον ήλιο στο σπίτι και άλλα όσα κοιτούν στα δέντρα.

Το άρωμα του καφέ και των σαπουνιών είναι αντιστρόφως ανάλογα αν θέλω να πάνε όλα καλά. Δυνατό το ένα και απαλό το άλλο.

Αφήνω στο γραφείο μου ένα μικρό βάζο με λουλούδια για να με περιμένει και το σάλι στην πλάτη της καρέκλας.

Αφού δεν τα καταφέρνω ακόμη πολύ καλά με την επιλεκτική μνήμη εφαρμόζω την επιλεκτική όραση. Έξω φοράω πάντα μαύρα μεγάλα γυαλιά για να θολώνουν το τσιμέντο και οι άνθρωποι. Μαζί μου έχω μια πολύ μικρή τσάντα από μαλακό δέρμα με ένα τετράδιο, μολύβια και ένα βιβλίο – πάντα το ίδιο εδώ και είκοσι χρόνια. Τα αναπόφευκτα χρήματα, κλειδιά, κινητό είναι στις τσέπες μου.

Φεύγω για να γυρίσω δηλαδή.

Είναι επίπονο αυτό που έχω επιλέξει, με μικρό κέρδος ή και με απώλεια. Κάθε χρονιά, εδώ και δύο δεκαετίες νομίζω πως θα το αφήσω και θα κάνω και εγώ ότι και άλλοι. Θα χωθώ δηλαδή σε μια ανέφελη ρουτίνα με αυτοματισμούς.Αλλά δεν τα καταφέρνω. Γι’ αυτό συνεχίζω. Μοιάζει με την Λυδία λίθο είναι όμως φορές που δημιουργεί αλυσιδωτές εκρήξεις από χρώματα. Μέχρι να τα αποτυπώσω θα συνεχίζω.

Φροντίζω τουλάχιστον να είμαι προετοιμασμένη – όσο μπορώ.

Θέλει πολεμοφόδια η ζωή κι’ η κάθε μέρα της.    

Advertisements

6 σκέψεις σχετικά με το “ένα στυλό

  1. Holly, τι υπέροχο κείμενο-πεθαίνω να μάθω ποιο είναι το βιβλίο της τσάντας που έχει αντέξει 20 χρόνια-και το γιατί κυρίως.

  2. Καλησπέρα!

    Καλό! Ως προς τον επίλογο, εφεδρείες, λέω εγώ, όχι πολεμοφόδια (δεν θέλω να πολεμάω…, :)).

    Η Μαριλένα με πρόλαβε. Τί είναι το βιβλίο της τσάντας?

  3. @Καλημέρα και από εδώ Μαριλένα.
    σου άρεσε;
    κι’ εγώ όταν το διάβασα αισθάνθηκα πως «κλαουνιάζω» (σούκλεψα τη λέξη που μίσησε η Νερίνα :)) )

    το βιβλίο το αφήνω για λίγο – δεσμεύομαι για αργότερα.

    @Αθανασία
    εξαιρετική λέξη.
    εξαιρετική!
    Καλημέρα.

    @Νερίνα
    όταν διάβασα την Μαριλένα, αυτό σκέφτηκα.
    Καλημέρα.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s