>η ζωή δεν είναι πάντα μικρή – μην ακούτε τι λένε – ενίοτε γίνεται αφόρητα μεγάλη : επιβράδυνση
>η αντιστροφή των ρόλων είναι επικίνδυνο παιχνίδι
>οι νεραντζιές την Άνοιξη είναι αποπροσανατολιστικές
>η ευθεία είναι πάντα κάθοδος
και με αυτά τα ευχάριστα επανακάμπτω – θα μείνω για πολλές ώρες σε αλατισμένο νερό και θα ξεπικρίσω σας το υπόσχομαι.
Eπιτέλους! Χαίρομαι όλως ιδιαιτέρως για την επιστροφή. :)
Αθανασία, με πρόλαβες-πόσο μα πόσο χαίρομαι :-)
κυρίες μου,
επίσης – είστε ένας από τους λόγους άλλωστε :))
το φοβαμαι οταν γινεται μεγαλη η ζωη. αυτό το αργό κυλισμα των δευτερολέπτων…
αλλα θα διαφωνήσω πως η ευθεια, πάντα καθοδος
καιρός ήταν . να επιστρεψεις! :)
Να σε καλοσορίσω ήρθα αλλά διάβασα την τελευταία φράση και ήρθαν στο μυαλό μου μελιτζάνες στο σουρωτήρι :)
violet
λες να “ανεβαίνει” η ευθεία;
μακάρι!
mamma
μα κι’ εμένα :)))
εντάξει σκεφτόμουνα και λιγο τη θάλασσα..
Κάθοδος, ναι, μπορεί να’ναι, αλλά μου’ρχεται στο μυαλό μια κατηφόρα με αέρα που οδηγεί στη θάλασσα. Μπορεί και να’ναι που γύρισες.:)
Και εγώ την θάλασσα σκεφτόμουνα αλλά σε άλλη φάση που δεν γράφεται. Πάντως πικρισμένη δεν σας βρήκα είναι η αλήθεια.