Είχε βάσιμες υποψίες πως την επαναφορά της συγκίνησης θα ακολουθούσε η διαταραχή.
Την τωρινή ηρεμία την απέκτησε χωρίς καμία απολύτως προσπάθεια.
Έτσι ξύπνησε ένα πρωί δηλαδή.
Τα έβαλε κάτω – όσο μπορούσε να το κάνει αυτό χωρίς να καθυστερήσει στον λαβύρινθο που είχε μέσα στο μυαλό της από τότε που τη θυμόταν – και κατέληξε πως θα παρέμενε έτσι.
Μετά, πολύ ευχαριστημένη, έζησε.
Όλη την ώρα επαναλαμβανόταν ένα «δεν με νοιάζει».
Το άκουγε δεν το έλεγε.
.
Επισφαλής η ηρεμία όταν αποκτάται χωρίς καμία απολύτως προσπάθεια…
λες να προοιωνίζει κάτι;