Neil *
Περνάνε όλα πολύ γρήγορα από μπροστά μου και ούτε να τα παρατηρήσω δεν καταφέρνω.
Ούτε καν θεατής δηλαδή, από αυτό το είδος με τα ορθάνοιχτα μάτια κι’ αυτιά.
Σαν να φοράω μια κάσκα επιβραδυντική των αισθήσεων.
Μοιραία λοιπόν εμμένω σε μια φράση, μια έκφραση ή έναν ήχο.
Γιατί αυτό πρόλαβα (διάλεξα; ) να συγκρατήσω.
Το επεξεργάζομαι ευσυνειδήτως και όταν πια το κατανοήσω δεν θυμάμαι από ποιόν ή από πού προήλθε.
Έτσι αποκλείεται ο διάλογος – μπορεί και να αντικαθίσταται ιδέα δεν έχω.
Δεν θα το πω πουθενά γιατί θα μου προτείνουν λύσεις και εγώ κουράστηκα πολύ για να φτάσω μέχρι εδώ.
Και είναι πολύ ωραία εδώ.
(*αυτός νομίζω πως με καταλαβαίνει )
εντάξει, εμείς δεν περπατήσαμε στα φεγγάρια αλλά κάτι μπορούμε να αποκωδικοποιήσουμε…
Eμείς πάλι κολυμπήσαμε, οπότε -πιθανόν- κάτι μπορούμε να αποκωδικοποιήσουμε…
Κι εμείς κάτι μπορούμε να αποκωδικοποιήσουμε.
Βρε χόλυ, είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς εκεί πάνω μου φαίνεται – μήπως αισθάνεσαι συνωστισμό εκεί απάνω;
ΚΚΜοίρης
μα ασφαλώς!
άλλωστε έχω μια αίσθηση – διαίσθηση πως τον τελευταίο καιρό εκεί περπατάτε.
Αθανασία
με το αικιού σας σίγουρα μπορείτε!
(αυτό με το κολύμπι πολύ κοντινο – μα πολύ)
butterfly
ήμουνα σίγουρη
(μάλλον δεν το εξέφρασα καλά *ΚΑΙ αυτός με καταλαβαίνει)
με εσας όχι συνωστισμό – εξαιρετική συντροφιά!