allaround

τόσοι δρόμοι γύρω μου και διάλεξα αυτόν.

θα μπορούσα ίσως να πάρω κάποιον άλλον – όχι ίσως, σίγουρα θα μπορούσα αλλά δεν. δεν παραπονιέμαι ακριβώς, ξέχασα όμως να διαχέομαι, να χαλαρώνω που λένε και στα περιοδικά και έγινα ένας μεγάλος κόμπος που απαριθμεί αντί να διηγείται και διεκπεραιώνει αντί να απολαμβάνει και δεν. δεν είναι μόνο οι καμπύλες ωραίες αλλά και οι αιχμές. γιατί τις απέκλεισα αυτές μου λες; να σου πω εγώ: γιατί φοβήθηκα. και προχώρησα στις ασφαλείς επιλογές των κύκλων που με έκλεισαν – απέκλεισαν αξιοπρεπώς , δεν λέω.

δεν λέω αλλά ούτε κάνω.

……………………………………..

τέλος πάντων, εμένα το θέμα μου τώρα είναι να ομορφύνω πάλι.

που σημαίνει : το πρωί στον καθρέφτη να αντικρίζω σύμμαχο και στις βιτρίνες να μην κοιτάζω το περιεχόμενο τους αλλά το περίγραμμά μου. αν βοηθάει αυτό; ναι βοηθάει. σημαίνει κιόλας πως τα μείζονα εξέλειψαν και απέμειναν τα ελαφρά. που είναι σημαντικά σαν το δροσερό αεράκι.