κι’ αν υποθέσω πως είναι βάρος αυτό που σηκώνει
δεν μπορώ παρά να θαυμάσω την αρμονία στο αποτέλεσμα.
το ενσωμάτωσε στην κίνηση της, πήρε το σώμα της το σχήμα του και το φέρει ως δώρο.
κι’ αν υποθέσω πως είναι βάρος αυτό που σηκώνει
δεν μπορώ παρά να θαυμάσω την αρμονία στο αποτέλεσμα.
το ενσωμάτωσε στην κίνηση της, πήρε το σώμα της το σχήμα του και το φέρει ως δώρο.
αν το ξαπλώσετε στο πλάι μοιάζει καλαμάρι με δαγκάνες (μεταλλαγμένο) που δέχεται επίθεση από μια τυφλή σαρδέλλα όσο οι μέδουσες φεύγουν απο τα μετόπισθεν για να τρέξουν να υπερασπισθούν την ακεραιότητα -πρωτίστως ηθική- του συμπαθούς μαλάκιου…
τι λέτε ;
εγώ τι λέω κ. ΚΚΜοίρη μου;
εγώ;
ο έρμος ο Ματίς τι λέει………..
αν και όσο θυμάμαι τον Τίμοθυ (μάλιστα τον Λήρυ) τείνω να σας κατανοήσω.
επίσης είναι και ο Βολταίρος πάντα που μας σώζει σε αυτές τις περιπτώσεις…
μπα..
εγώ νομίζω πως μας σώζει το φευγιό που έχουμε μέσα μας
τώρα παραέχετε δίκηο.
ούτε χιούμορ αντιτάσσω ούτε τίποτα.
αυτό ακριβώς μας σώζει.
τι όμορφο-τι όμορφο.
Εγώ πάλι γιατί έχω την αίσθηση ότι το “βάρος” είναι προέκταση του κορμιού της, σαν να πρέπει αιώνια να το κουβαλάει και μάλιστα με όλη τη χάρη που επιβάλλει ο ρόλος που της έχουν χρεώσει…
Νομίζω ότι δε πάω καλά, από που στο καλό έσκασε μύτη η φεμινιστική μου πλευρά;;; Ίσως φταίνε αυτά τα ατάκτως ερριμμένα μηλαράκια γύρω, γύρω που με εξίταραν τι να πω;; Ή ίσως πάλι να φταίει αυτή η κάθετη γραμμή που μοιάζει να βρίσκεται εκεί για να της θυμίζει ποιες είναι οι σωστές αναλογίες. (με τρομάζω σήμερα):)
Καλή σας μέρα
Ωραίος Matisse! Μαζί με το Κορίτσι με το Σκουλαρίκι του Vermeer, είναι ίσως -για μένα- η πιό ωραία ματιά για ό,τι ονομάζουμε γυναίκα.
@butterfly
)
ευχαριστώ – ευχαριστώ
@Φωτούλα
)
τίποτα απολύτως δεν πάθατε.
λίγι η Λέσινγκ σας ίσως να σας έχει επηρρεάσει αλλά αυτό δεν είναι κακό
επίσης για να πω και το κλισε της ημέρας : αυτό είναι το μεγαλείο της τέχνης, οι προσωπικές ερμηνείες.
επίσης (ξανά) έσκασα που έχασα την συζήτηση στην Μαριλένα εχτές..
@Αθανασία
αχ αυτό το κορίτσι..