διάζευξη

Διατηρώ μερικές συγκεχυμένες αναμνήσεις από κάτι που μόλις το αγγίξεις κλείνει.

Καταβάλω τεράστια προσπάθεια για να εστιάσω σε αυτούς που αισθάνονται πως με χρειάζονται και μόλις βρεθώ μόνη μου ξανά, το μυαλό μου κάνει βόλτες με κυκλικές κινήσεις. Σαν πέταγμα ή σαν στροβίλισμα. Σταματάει για πολύ ώρα σε κάτι ξεχασμένες λεπτομέρειες, προσπερνάει με την ταχύτητα του φωτός τις εξελίξεις και τις πληροφορίες και αρνείται να ενημερωθεί ή να συμμετάσχει σε ότι πλησιάζει την καθημερινότητα.

Με λίγα λόγια : δεν (σε, σας, τους ) παρακολουθώ.

Με πιο πολλά :  βιώνω μια πρωτοφανή νοητική μοναξιά που δεν με θλίβει, ούτε με τρομάζει.

Αν ήμουν σρινκ, θα μιλούσα για αμυντικούς μηχανισμούς.

Αν είχα σρινκ, θα μου ανέλυε με τις ώρες τα συγχιτικά επεισόδια που ακολουθούν ενίοτε το υπερβολικό στρες.

Στο «ανάμεσα» βλέπω κάτι όμορφο μάλλον, σαν πέταλο λουλουδιού ή σαν φτερό πεταλούδας που μόλις κάποιος το αγγίξει κλείνει. Ήσυχα. Χωρίς την βιασύνη ας πούμε που επιδεικνύει μια τρομαγμένη χελώνα όταν σπεύδει να χωθεί ξανά στο καβούκι της. Μηχανικά. Σαν απάντηση στο εξωτερικό ερέθισμα. Σαν ένστικτο. Απαλά. Σαν χορογραφία.

9 Απαντήσεις to “διάζευξη”


  1. 1 Αthanasia Απριλίου 20, 2008 σε 2:49 μμ

    Παράξενα οικείο μου φαίνεται αυτό. :)

  2. 2 ε Απριλίου 21, 2008 σε 1:24 μμ

    ειναι επικινδυνα ολα αυτα που περιγραφετε.αλλά σας καταλαβαινω απολυτα.για άλλη μια φορα.

  3. 3 Κ.Κ.Μοίρης Απριλίου 21, 2008 σε 9:40 μμ

    εγω δεν καταλαβαίνω τίποτε
    είστε καλά όμως , έ ;

  4. 4 butterfly Απριλίου 23, 2008 σε 11:32 πμ

    (δε μ’ αρέσει που ξεκινάω με εγώ, αλλά δεν μπορώ να ξεκινήσω αλλιώς, αυτά είναι έτσι κι αλλιώς τόσο προσωπικά,) εγώ, λοιπόν, φαντάζομαι κάτι ανάμεσα στο να πιπιλάω και να στριφογυρίζω σαν καραμέλα τις ίδιες και τις ίδιες σκέψεις στο μυαλό μου, και ταυτόχρονα σαν να ‘μαι στην μπαλαρίνα του λούνα παρκ και να κινούμαι πάρα πολύ γρήγορα.

    Αλλά σιγά-σιγά μειώνεται η ταχύτητα – νομίζω. Αργά, βέβαια, αλλά πάντως μειώνεται.

  5. 5 fotoula Απριλίου 24, 2008 σε 12:13 μμ

    “βιώνω μια πρωτοφανή νοητική μοναξιά που δεν με θλίβει, ούτε με τρομάζει.”
    x

  6. 6 butterfly Μαΐου 2, 2008 σε 11:45 μμ

    Holy, είστε καλά; Ελπίζω ναι.

  7. 7 φωτούλα Μαΐου 5, 2008 σε 2:32 πμ

    ελπίζω πια να βλέπετε όλο το λουλούδι
    χχχχ

  8. 8 Αthanasia Μαΐου 5, 2008 σε 3:17 μμ

    Mας έλειψες… Ελπίζω να είσαι καλά.

  9. 9 holly Μαΐου 7, 2008 σε 2:23 μμ

    @Αθανασία

    χαίρομαι που μου το λες.


    το ξέρω ε.
    ήμουν σίγουρη.

    @ΚΚΜοίρης
    Δεν πειράζει καθόλου – εγώ φταίω, ήταν όπως απαδείχθη ένα εντελώς γυναικείο ποστ.
    Αρκεί που περάσατε.
    (σαφώς καλύτερα)

    @butterfly
    τώρα μειώνεται και η δική μου ταχύτητα.
    μου άρεσε πολύ που ξεκίνησες με το εγώ :) )

    @φωτούλα
    το ήξερα πως την ξέρατε..
    σας φιλώ.

    @αγαπητές :) )
    σας ευχαριστώ πολύ.
    ειλικρινά.


Υποβολή απάντησης