Στ’ αλήθεια θα λυπηθείς αν μάθεις ότι πέθανα;
Στ’ αλήθεια;
Όχι.
Θα λυπηθώ αν μάθω πως υπέφερες μέχρι να φτάσεις εκεί.Αλλά δεν θα μου λείψεις.Όπως και κανείς άλλος εκτός από αυτούς τους δυο τρεις.Κι’ αν ήμουνα δοχείο, συγκοινωνόν, με άλλα δυο τρία θα είχα πάρε δώσε.Κι’ αν έσπαγε ένα από τα απέναντι εμένα δεν θα με αφορούσε.
Kαλησπέρα σου!
Διαφοροποιούμαι ελαφρώς: Θα λυπόμουν για τον θάνατο, είτε υπέφερε είτε όχι ο άνθρωπος. Αλλά, για συγκεκριμένους ανθρώπους, δεν θα ήταν μόνον λύπη, θα ήταν κι ότι θα μου έλειπαν – μετά…
δηλαδή θέλετε στ’ αλήθεια απάντηση ή ετέθη ρητορικώς ;
Αυτό που μου έχει κάνει εντύπωση σ’ αυτά τα κείμενα σου είναι οι ερωτήσεις τους. Σα να είναι κομμάτια από γνωστά/ γνωστό μου βιβλίο, μοναχά που δε μπορώ να εντοπίσω ποιο και έτσι επικεντρώνομαι στο γρίφο: που το έχω ξαναδιαβάσε εγώ αυτό;
Καλή σου μέρα
Κάθεσαι σε μιά παραλία και πετάς αυτά τα βότσαλα στη θάλασσα.
Αυτή είναι η δική μου εικόνα για τα κειμενά σου.
Καλημέρα.
@Αθανασία
ορισμένοι,
κι’ εμένα.
@ΚΚΜοίρης.
όχι.
προς Θεού όχι.
δεν θέλω απάντηση!
ρη το ρι κό τα τα..
@Νερίνα
το αυτό μου συμβαίνει με τα κείμενά σου.
(αδέσποτες ερωταπαντήσεις είναι που τις μάζεψα και τις έφερα εδώ γιατί μου έκαναν εντύπωση – ας πούμε)
@walker
ωραία εικόνα είναι αυτή.
τώρα αν η θάλασσα μεταμορφώνεται σε τοίχο μερικές φορές δεν πειράζει..
καλως ήλθατε κι ας αργήσατε!
Αυτό αφορά το χρόνο τών άλλων!
Καλώς σας βρήκα.
με βγάλατε απο μια πολύ δύσκολη θέση..
walker
χίλια συγνώμη!
ΚΚΜοίρης
είδατε;
ασφαλώς και είδα
εσείς όμως θα μείνετε με την απορία
καλύτερα να απορώ παρά να εκβιάζω αγαπητέ..
σωστόν, πολύ σωστόν !
( θα τσαλακώσω-όμως-το κόνσεπτ και θα σας απαντήσω “ναι, είτε υποφέρατε είτε όχι” )
τσαλακωμένο κόνσεπτ όπως τα λινά κοστούμια των ηρώων του Μπόουλς – έξοχα!
έχετε κάνει στην Ταγγέρη ;
δεν μπορώ να σας απαντήσω.
(επικαλούμαι το ιερό δικαίωμα της ψευδωνυμίας)
το δέχομαι, ιερό είναι άλλωστε
αλλά να έχετε υπόψη σας πως σε κάθε (εξαιρετικά ευχάριστη) επίσκεψή σας στο βλογ μου, αφήνετε ίσα με δυό τσουβαλάκια – από τα μικρά, των δυό οκάδων- άμμο…
και πρόσεχα τόσο πολύ – να κρατάω ψηλά το φουστάνι μου..
(ευχαριστώ που μου το είπατε)